رشته رو چند کاراکتر پشت سر هم ببین؛ مثل حرفها، عددها و علامتهای یک متن. شمارهگذاری از صفر شروع میشه: word[0] اولین کاراکتر و word[-1] آخرین کاراکتر هست. برش word[start:stop] از start شروع میکنه و پیش از stop میایستد.
word = "python"
print(word[0])
print(word[-1])
print(word[1:4])
print(word[:2])
print(word[::2])
print(word[::-1])
new_word = "P" + word[1:]
print(new_word)
print(word)
خروجی شش خط اول به ترتیب p، n، yth، py، pto و nohtyp هست. عدد سوم برش، اندازهٔ گام هست؛ گام منفی در جهت معکوس حرکت میکنه. حذف ابتدا یا انتها یعنی از ابتدا یا تا انتهای رشته.
رشته تغییرپذیر نیست: نمیشه word[0] = "P" نوشت. در مثال، رشتهٔ تازهای ساخته و به new_word دادهایم؛ word همچنان python میمونه.
برش خارج محدوده خطا نمیده و ممکن هست خالی بشه، اما دسترسی مستقیم مثل ""[0] خطای IndexError داره. این تفاوت برای ورودی خالی مهمه. بعضی نشانههای ترکیبی و ایموجیها از چند کاراکتر تشکیل میشن؛ مثالهای این تمرین رشتههای سادهاند.
فعالیت شما
تفاوت اندیس، برش و ساختن رشتهٔ تازه رو ببین.