یک صفحه داخل صفحهٔ دیگر
iframe یک سند مستقل را داخل صفحه نمایش میدهد. برای نام قابلفهم آن title بنویس، اندازهٔ مناسب بده و اگر پایین صفحه است loading="lazy" را بررسی کن. مجوزها را فقط مطابق نیاز واقعی بده.
این نمونه بهجای درخواست بیرونی، یک سند کوتاه و ثابت را از srcdoc نمایش میدهد:
<iframe title="نمونهٔ پیام کارگاه"
srcdoc="<p lang="fa" dir="rtl">خوش آمدی!</p>"
sandbox width="400" height="120">
</iframe>
sandbox محدودیتهایی بر سند درون قاب اعمال میکند. یک sandbox خالی از حالت بدون sandbox محدودتر است. توکنهای allow-* بخشهایی از محدودیت را برمیدارند؛ ترکیب allow-scripts و allow-same-origin برای سند هممبدأ میتواند جداسازی را بیاثر کند. آنها را کورکورانه اضافه نکن. ویژگی allow مجوز قابلیتهایی مثل دوربین را کنترل میکند و با sandbox یک مفهوم نیست.
هر سایت اجازهٔ جاسازیشدن نمیدهد؛ ممکن است سیاستهای سرور با CSP یا X-Frame-Options جلوی نمایش را بگیرند. خالیبودن قاب همیشه خطای HTML تو نیست. referrerpolicy میتواند اطلاعات ارجاع ارسالی را محدود کند.
object و embed هم برای محتوای بیرونی وجود دارند، اما معمولاً لینک دانلود و جایگزین روشن برای فایلهایی مثل PDF تجربهٔ بهتری فراهم میکند. فایل یا کد ناشناس را بهعنوان محتوای قابلاعتماد وارد نکن.
منبع: استاندارد HTML، عنصر iframe.