جدول برای دادهٔ رابطهدار است
جدول برنامهٔ جلسهها مناسب است، چون هر ردیف چند مقدار مرتبط دارد. جدول را برای چیدن ستونهای ظاهری سایت به کار نبر.
<table>
<caption>برنامهٔ کارگاه</caption>
<thead>
<tr>
<th scope="col">جلسه</th>
<th scope="col">موضوع</th>
</tr>
</thead>
<tbody>
<tr>
<th scope="row">اول</th>
<td>ساختار HTML</td>
</tr>
<tr>
<th scope="row">دوم</th>
<td>فرمها</td>
</tr>
</tbody>
</table>
tr ردیف، th سلولِ عنوان و td سلولِ داده است. caption عنوان خودِ جدول است. thead، tbody و tfoot گروههای سرآیند، بدنه و جمعبندی ردیفها را مشخص میکنند. scope="col" عنوان ستون و scope="row" عنوان ردیف را روشن میکند. تگ th صرفاً راهی برای درشتکردن متن نیست.
در جدول پیچیده، colspan و rowspan تعداد ستونها و ردیفهای پوششدادهشدهٔ یک سلول را تعیین میکنند. مقدار 2 یعنی دو خانه، نه خانهٔ دوم. شبکه را روی کاغذ ترسیم کن تا تعداد خانهها ناسازگار نشود. برای سرآیندهای چندسطحی ممکن است ارتباط صریح id و headers لازم باشد؛ تا میتوانی جدول را ساده نگه دار. از ویژگیهای ظاهری قدیمی مثل bgcolor برای چیدمان استفاده نکن.